Lilla krabbi. Sakarias er á veg í skúla. Hann hoppar á flisunum á gongubreytini. Tí um tú traðkar á strikurnar millum flisarnar, kann tað hava óeydnu við sær, hugsar Sakarias.
Allur flokkurin er boðin í føðingardag hjá Óla uttan Sámal. Mamman heldur, at tað má vera ein misskiljing, men Sámal er so illur, at hann ger av at skulka. Hann vil ikki vera í skúlanum, tá ið øll hini fara í føðingardag!
Sasju dámar væl at sleppa út, men hon ræðist stórar hundar. So tað er ikki altíð so lætt, tá ið Sasja og Rutt fara út at spáka. Lægsta torleikastig - gulur krabbi.
Sasja er góð við Rutt, sum finnur Sasju í gøtunum í Afrika, har hon melur íkring. Sasja er so køld, tá ið hon kemur til Føroya við Rutt. So Rutt seymar henni ein gulan jakka.
Silas hyggur at einum filmi. Áh, hann er góður. Hann er fullur av sombium!
Símun og Nói vilja bjarga humlum frá deyðanum. Teir hava ein klubb. Alda sleppur at verða við.
Tað regnar. Símun og Nói vilja bjarga maðkum. Teir finna eisini eina humlu. Hon flýtur í einum runuhyli. Púra still.
Símun og Nói lúra eftir stóru dreingjunum við revaholuna. men so verða teir avdúkaðir!
Símun og Nói finna eina kanin undir sólberja-runninum. Hon rørir seg ikki. Nói torir ikki at fara yvir til kaninina. Eg skal fara at hyggja, sigur Símun.
Símun hevur fingið pappageykin Pippus; hann er hansara. Nói vil eisini hava ein pappageyk, men Pippus letur ikki nakran ráða yvir sær bara soleiðis.
Sára vil ikki spæla við Minnu, tí hon skal spæla við Hera. Men tá ið Heri kemur er hann ikki einsamallur ... Knappliga fer Sáru at leingjast eftir Minnu.