Magnus Heinason 4
Magnus Heinason er á veg norðureftir við skipum sínum. Hann hevur lovað danska konginum at fara til Grønlands. Men ráðaríkir fíggindaar royna at forða fyri hesum. Teir fíra ikki fyri nøkrum – heldur ikki fyri at fremja dráp.
Ravnsgenta
Eingin veit um uppruna hennara at siga. Tey siga at hon er trøllagenta, sum var borin í heim uppi undir fjallinum, har ravnarnir flúgva og skríggja í fjallarivunum. Um hálsin hevur hon ein posa við turkaðum urtum og plantum, knústari ormshúð og deydningabeini.Á jalssetrinum býr Sjúrður, sum er sonur ein mætan jall, og norðan fyri Ljótafelli býr Tórður. tað er blóðugt stríð millum ættirnar báðar. Ravnsgentan heldur til mitt millum báðar fíggindagarðarnar.
Magnus Heinason 3
Við stásuliga skipi sínum, Skúgvanum, tekur kaparaskiparin, Magnus Heinason, eitt skip fyri og annað eftir. Hann verður víðagitin á teimum stóru høvunum.
Magnus Heinason 2
Magnus Heinason siglir við van Costen, skipara, men tað eydnast tí grumma sjórænaranum, Bredo Alvares, at taka Magnus til fanga og gera hann til róðrartræl. Nú eru ringar vónir hjá Magnusi og vininum, Jaap. Men umsíðir hendir nakað
Sonur Mariu, maðurin
Í seinnu bókini hjá Cecil Bødker – úr Nýggja testamenti – er Jesus tilkomin maður. Hann arbeiðir á verkstaðnum hjá Jósefi, men hugur hansara stendur ikki til arbeiðið. Hann hevur fingið eitt kall, og hann er kallinum lýðin. Mariu dámar lítið, hon skilur hann iki. Yngsta dóttir Mariu skal skjótt giftast; men hon fer frá øllum at fylgjast við Jesusi. Hon lagar tað eisini soleiðis, at Maria er hjástødd seinastu ræðuligu stundirnar í Jesu forldarlívi.
Jóra og eg
Ein genta, sum er farin at arbeiða á bókasavni fer at leita í gomlum handritum og finnur eitt gamalt handrit um gentu á Suðurlandinum, sum í 1104 upplivdi Heklu goysa. Í søgunum gers nútíðargentan var við at kenslur eru tær somu, hóast tíðirnar eru broyttar: Jóra er lovað einkjumanni við børnum, men hon gerst góð við ungan drong.
Sóleygað horvið
Tá ið vit nærkaðust Háborgini, komu heykaflokkar í stórum tali ímóti okkum. Teir vóru so nógvir í tali, at luftin myrjnaði. Tíðliga ein morgun lupu teir á tey fremstu í flokkinum, komu brestandi niður móti okkum við øðiligari ferð. Og skrólini frá teimum, eg havi tey fyri oyrunum enn, so ræðuligt ljóðaði tað.
Sadako vil liva
6.august 1945, klokkan eitt korter til nýggju. Uppi yvir býnum Hiroshima - ein bráðkveiktur glampi. Fyrsta kjarnorkubumban er brostin. Bókin lýsir á ein hugtakandi hátt henda grátiliga morgun. Smágentan Sadako er eitt av offrunum fyri fyrstu kjarnorkubumbuni. Men Sadako vil liva. Tá ið hon verður før fyri at evna til túsund tranar úr gullpappíri, fer hon at fáa heilsuna aftur. Túsund tranar.
Víkingar rændu tey
Vit eru stødd í Írlandi í tíggjundu øld. Patrik og Sunnva spæla á bønum og skjóta við boga inni í loyndarfullu skógunum. Hetta var besta summarið, fólk visti at siga frá. Men so hendi tað. Fremmandir hermenn stevna á ræðandi drekum inn móti írsku strondini. Hermenninir tysja í land: teir brenna kleystrið, drepa nakrar munkar og ræna dýrgripir. Ræðslusligin flýggja fólk. Brádliga minnast Patrik og Sunniva lítla fylið, sum stendur í tjóðri á garðinum.
Tey flýggja frá víkingum
Í hesi bókini sleppur tú við mær við einum víkingaskipið til Íslands fyri meir enn 1000 árum síðani. Trælbørnini bæði, Reimur og Tir, eru við í feråini um havið. Tey flýggja undan jalsættini í Noregi og undan øllum teimum, sum trælka tey. Í Íslandi koma tey illa fyri. Høvdingaættirnar liggja javnan í stríði. Høvdingasonur verður funnin deyður, skotin við ørv í bakið, tá kemur Reymur illa fyri. Hann eigur ørvina, og hann verður tikin. Eitt trælslív er lítið vert. Tað sanna Reimur og Týr.
Stríðið um kelduna
Í tveimum smáum býum er lívið sera einfalt. Har eru einføld amboð og vápn úr jarni, men onki krút og ongar maskinur. Í lendinum er geislavirkið burturkast, og íbúgvarnir eru eftirkomarar av fólki,komu undan einari kjarnorkuvanlukku. Tá ið fólki í býunum fer at keglast um rættin til einastu keldu við reinum vatni, fær stríðið eina sovorðna vend, at burturkastið kemur upp ígjøgnum svørðin og er um at oyðileggja dalin, har tey búgva.
Sonur Mariu, drongurin
Ein ung genta sigur mammu síni, at ein fremmandur maður hevur verið inni har, meðan hon var einsamøll. Hin fremmandi segði henni, at hon skuldi eiga son, og navn hansara skuldi hon kalla Jesus. Mamman verður uppskakað, og pápin í øðini. Sum so ofta hevur verið, tá ið genta kemur soleiðis fyri, senda foreldrini Mariu eitt skifti í aðra bygd, langt heimanífrá. Hon skal ikki verða fyri mannarópum
Silas og Bein-Godik
Bartrogið var so hugtikið av øksarskaftinum og sá ikki, at sonurin stóð og royndi at fáa grímuna. Tað traðkaði á tærnar á honum og trokaði seg yvir at bóndanum.
Silas og svarta ryssan
Um drongin Silas, sum hittir hestasølumannin Bartolin, sum lovar honum ta villu ryssuna, um tað eydnast Silasi at temja hana. Vit hitta drongin Silas á fyrsta sinni, tá ið hann fer rekandi við streyminum oman eftir einari á hann fer í land og hittir hestasølumannin Bartolin, sum lovar Silasi, at eydnast tað honum at fáa tamarhald á og ríða á teirri villu ryssuni, skal hann sleppa at eiga hana.
Sjúrður Ormsbani
m Sjúrð, sum vá á orminum á Glitraheiði. Sjúrður ræðist ormin, tann í søgnini og tann í veruleikanum. Nógv broytist tann dagin Sjúrður hittir trældrongin Reim, men fram um alt er tað sterka trælkonan Edda sum gevur honum dirvi og styrki.
Regin og Sára, heft
Regin er 14 ár. Hann er raskur og dámar væl ítrótt. Alt kundi verið so gott , men tað er tað nú ikki. Pápin er sendur til Danmarkar at sita, tí hann hevur stolið, og hetta voldir Regini trupulleikar. Tíbetur hittir hann Sáru. Eisini hon hevur sítt at dragast við, tí hon er blind.Sára er bæði djørv og glað. Regin og Sára verða góð, og saman eru tey sterk.Regin egnir hvønn dag og í egningarskúrinum, og í egningarskúrinum eigur hann eitt sindru óvanligar, men sera trúgvar vinir.