Trøllið hjá pápaleysa

Um gentur og tunnufl. og ein ommuprikkutan kjóla

Um eina gentu, sum bæði er fín og røsk, tí tað ber væl til, hóast mamman heldur vildi havt hana at ansa eitt sindur meira eftir tí nýggja ommuprikkuta kjólanum. Guðrun hevur verið og siglt við tunnuflaka og tað heldur hon vera øgiliga spennandi. Hon skilir als ikki, at gentur ikki kunnu dálka seg líka væl sum dreingir.

Um træskoytur og føðingardagsgávuna sum hvarv

Kavi er, og Guðrun og Anna Sofía fáa træskoytur frá snikkaranum, men hægsta ynskið er at fáa ein sparkara. Anna Sofía hevur skjótt føðingardag, og genturnar eru ógvuliga spentar at vita, um hon fær ynskið uppfylt. Morgunin, hon fyllir, eru øll tíðliga á fótum og fara við pápanum út í hjallin, har hann hevur fjalt gávuna. Men tað verður eitt ræðuligt vónbrot, tí føðingardagsgávan er horvin.

Varðbjørn

Tað er tíðliga um morgunin. Leikabúðin er ikki opin. Allar bjarnirnar liggja í fasta svøvni ... næstan allar, tí ein svevur ikki. Hvat bagir lítlu bjørnini? Hon situr á varðhaldi og bara starir og svarar ikki, tá ið vaskibjørnin, hvítabjørnin og hunangsbjørnin royna at hjálpa henni. Men so kemur Sussibjørnin...