Ásu dámar ikki tey níggju húsini. Tey eru ísakøld, og tað hendir ymiskt løgið her. Ein fremmandur drongur situr í baðikarinum. Í køkinum stendur ein maður. Men tað hoyrist ikki eitt ljóð frá teimum. Er tað bara Ása, sum skilir, at tað spøkir her?
Atli heldur næstan alt vera ræðuligt. Serliga at tosa hart fyri flokkinum um royðrina. Tað skal hann næsta fríggjadag. Men meira Atli veit um royðrina, djarvari verður hann.
Hanna og Emma eru bestu vinkonur. Tær eru saman um alt. Hetta er bók við tveimum spennandi søgum úr gerandisdegnum. Bara vinir Tá ið sjeikurin ger tað liðugt, er gott at hava eina hjatavinkonu. Hanna hevur Emmu, og vinkonur kunnu líta á hvørja aðra, ella hvussu? Snild ætlan Hanna og Emma vilja hevna seg inn á Silju, sum gongur og lýgur um tær. Nú mugu tær bara leggja eina snilda ætlan.
Um náttina verða tey vakt av ræðuligum ljóðum, ella eru tað skríggj? Á veg oman á sandin um morgunin hoyra tey knurr og skav millum runnarnar. Gamla grannakonan sigur, at tað spøkir á oynni. Hesum ivast Tóra og Símun í, men óhugnaligt er tað. Nú tey bæði eru vorðin forvitin av hesi óloystu gátuni, skal hvør steinur vendast.
Allar fýra vinkonurnar skulu gista hjá Onnu. Men Birita hevur ikki hug. Henni dámar ikki at gista hjá øðrum. Men tað kann hon ikki siga, tí so halda tær hana vera ein ræðuskít.
Fýra vikur í summarhúsinum uttan vinkonur! Hetta verður tað keðiligsta summarið, hugsar Birita. So hittir hon Kristinu, og alt sær út til at verða gott. Men summargávan frá Kristinu ger alt so trupult.
Blinkstra, blunka, venda og snara er eitt nú um djór, sum duga at flyta oyruni og veittra við teimum.
Tá ið pápi teirra hvørvur á løgnan hátt, broytist lívið hjá Bobbie, Petur og Phyllis brádliga. Tey mugu flyta heimanífrá út á bygd, men hvønn dag veittra tey til tokið, sum koyrir til London, og senda eina heilsan til pápan. Fara tey nakrantíð at síggja hann aftur?
Búi roynir at vera vakin, soleiðis at tær RÆÐANDI verurnar í myrkrinum ikki koma. Men so hoyrir hann eina ríkjandi klæna rødd og sær nøkur lítil lilla fótspor. Og ikki bara tað, OKKURT hevur LOPIÐ á hansara ostatvíflís. Hvat kann tað vera? og torir Búi at finna út av tí?
Hvussu stórir vóru dinosaurarnir, og hvat ótu teir? Hvørjir dinosaurar vóru ræðandi, og hvørjir vóru fittir? Í hesi bókini fært tú svarini og nógv annað at vita um hesi hugtakandi djórini.
Tá ið lítli Páll læsir seg inni á vesinum, noyðist hann at sita har í myrkri. Har er líka so óhugnaligt inni sum í einum krimifilmi, og knappliga hoyrir hann onkran flenna spakuliga. Láturin kemur úr baðikarinum …
Lættlesibók. Elin fær ikki hildið sær, hóast hon veit, at tað er ljótt gjørt at vísa kærleiksbrævið fyri øllum flokkinum, men tað er so gott at standa uppi við talvuna og hoyra hini flenna. Hon veit, hvør hevur skrivað tað.
Í Eg spyrji fer Emma at ganga saman við Kristjani og so vil Hanna eisini hava ein sjeik, akkurát sum Emma. Hon ger sær ein langan lista við dreingjum, sum hon so fer at skriva til. Í Tori eg? eru tær báðar floksferð, men Emmu leingist heim, helst tí at Kristjan hevur gjørt tað liðugt. Hon fer avstað, og Hanna verður ógvuliga kedd, men so kemur Sjúrður, og so verður Hanna glað aftur.
Malja sleppur ikki inn í holuna hjá dreingjunum. Teir siga, at hon luktar. Karin heldur dreingirnar vera óreinar. Hon heldur tað verða synd í Malju. Men so ger Malja nakað býtt. Nú veit Karin nóg illa, hvat hon skal halda. Er tað framvegis synd í Malju?
Skalt tú eitast at vera brandmaður? sigur Regin við Eirik. Tú ert tann løgnasti lortungin í øllum heiminum. Men Eirikur vil ikki vera løgin. Hann vil vera djarvur! Tí stjelur hann svávulpinnar og setir eld á grasið. Tí hann ætlar at sløkkja tað við vatnslanguni. Men so gongur alt púra galið!