Surr
Upprunaføroysk bók: Dánial Hoydal hevur skrivað, og Annika Øyrabø hevur myndprýtt.
Hon kennir seg øðrvísi og hevur ilt við
at savna tankarnar í skúlanum og heima.
Teir surra sum vespur. Men hon dugir
at tekna sum ongin annar. Tá hon teknar,
gerast vespurnar til firvaldar.
Kann eg sita í miðjuni?
„Kom, vit fara at lesa eina bók!“ rópar barnið
og skjótt sita øll í sofuni:
sebran, kettan, barnið, hamstrarin og leyvan.
Nú kunnu vit byrja.
„Bíða!“ gneggjar sebran. „Storkurin manglar!“
Har kemur hann.
Soleiðis, nú kunnu vit byrja – ella kunnu vit?
Ein stuttlig og rokalig søga um løtuna, tá vit lesa saman.
Heimalambið Nella
Heimalambið Nella kemur í húsið hjá Bettu og Jóhann at vera. Nella fær eitt lítið stykki niðan fyri húsið at vera og eta gras, men tað gongur ikki so væl. Hon vil hvørki vera innibyrgd ella einsamøll. Hon berjist sum fyri lívinum fyri at sleppa út, rennur eftir hundum, óruddar í kjallaranum, órógvar á rættini, í hoyna og allastaðni, har hon er, og so er hon eisini so veðursjúk.
„Á, Nella, Nella, tú ert ein gella!“ sigur Betta.
Les stuttligu søguna um Nellu, sum Betta á Dalinum hevur skrivað, og Jana Jonhardsdóttir hevur myndprýtt.
Fantus nú roksar tú, fílur
Tað er nógv stuttligari at busta føtur enn at busta tenn. Skógvarnir rigga nógv betur á hondunum – og skal blæan altíð vera á rumpuni? Hygg undir klaffarnar og síggj, hvussu Fílur roksar allan dagin.
Ein stuttlig peikibók við stórum klaffum á øllum síðum!
