Á, sum Panama er vakurt
Lítla bjørnin og tann lítli tikarin eru bestu vinir, og tey ræðast einki, tí at tey eru ógvuliga sterk. Men ein dagin fara tey avstað at leita eftir Panama, dreymalandi sínum. Á leiðini uppliva tey mangt spennandi. Men hvar er Panama?
Abbi og eg og abbi
Abbi og eg eru væl. Vit geva dunnunum saman, og hann lesur søgur fyri mær, og so dugir hann so væl at roksa og flenna eftir tí aftaná. Men einaferð roksar hann bara og flennir ikki aftaná. Hvat man vera hent við abba?
Abbi og Eg og Abbi (23)
Abbi og eg eru væl. Vit geva dunnunum saman, og hann lesur søgur fyri mær, og so dugir hann so væl at roksa og flenna eftir tí aftaná. Men einaferð roksar hann bara og flennir ikki aftaná.
Áh Óh
Ein dagin er knappliga eitt egg í holuni. Mamman og pápin eru so forlipt. Hvar er hetta eggið komið frá? Tað veit Lundapisan ikki. Hon veit heldur ikki, hví mamman og pápin eru so forlipt, og henni dámar hetta einki. Men ein dagin tímir Lundapisan ikki meir. Hon er ill og sparkar eggið. Tað fer rullandi úr holuni, oman eftir bakkanum og steðgar ikki fyrr enn heilt úti á eggini. ÁH ÓH! Hvat nú?
Áh Óh - mánin!
Lundapisurnar Stóra og lítla spæla í fjøruni. Knappliga er okkurt stórt og gult har. Stóra veit væl, hvat hetta er – tað er mánin! Og hann flýgur av stað við lítlu. Nú eru góð ráð dýr!
Álvur við - styrki posanum
Álvur er vorðin 7 ára gamal, og greiðir pápanum frá, at hann er kongur í Eginlandinum. Ein kongur hevur stóra ábyrgd, tí hann má steðga kríggi og forða fyri vanlukkum.Men so vísir tað seg, at fólkið í Eginlandinum hevur tað ikki so gott...
At vera hjá ommu
Mamma noyðist at fara onkustaðni, og Marita skal vera eftir hjá ommu. Maritu dámar væl at spæla við ommu, men tá ið hon skal fara í song, fer henni at leingjast ...
Atlas við drápuligum dinosaurum
Dinosaurar gerast bara meira og meira spennandi! Vísindafólk finna nýggj sløg hvørja viku. Møt teimum nýggju og hoyr tað nýggjasta um tínar gomlu yndisdinosaurar. Síggj, hvussu hesi risastóru djórini ráddu í hvørjum einasta króki av heiminum. Les eisini um, hví dinosaurarnir doyðu út.
Augusturin (17)
Augusturin er størsta partin av lívinum langt, langt niðri í tí myrka havinum. Tí vita vit ikki so nógv um tann loyndarfulla hvalin, men tað, sum vit veruliga vita, er ørandi! Visti tú til dømis, at augusturin er tað størsta ránsdjórið, sum nakrantíð hevur verið til? Hann hevur heimsins størstu tenn og heimsins størsta heila. Hjartað vigar fleiri hundrað kilo. Augusturin er førur fyri at halda ondini og vera undir í meira enn ein tíma...
Beinið
Beinið er ein stuttlig myndasøga um tveir hundar og eitt bein. Við myndum har ein lítil broyting í t.d. eygum ella ein rørsla við halanum ger, at vit fáa varhugan av, hvussu øvundsjúkur annar hundurin er inn á beinið hjá hinum!
Betta leikar í um songartíð
Tá ið Betta skal í song, leikar hon í! Hóast hon er troytt og er næstan um at sovna, so má hon líka spæla á floytuna, mála eina blómu og koyra við bilinum og tokinum.Minnist tú Bettu?Gorilluna,ið fekk skalið av bananini og tí varð frá sær sjálvari. Tíbetur kom harra Tukanur henni til hjálpar, flusti bannina og fekk Bettu at sissast.
BOB
Bókin um Pippi Langsokk (10)
Í 1941 lá mín sjey ára gamla dóttir,Karen,sjúk við lungnabruna.Hvørt kvøld,tá ið eg sat á songarstokkinum hjá henni,bað hon:Fortel mær eina søgu. Eitt kvøldið spurdi eg hana:Hvat skal eg fortelja tær?So svaraði hon:Fortel um Pippi Langsokk.Hon fann upp á navnið júst í somu løtu.Eg spurdi hana ikki, hvør Pippi Langsokkur var,eg fór bara at fortelja,og av tí at tað var eitt so sermerkt navn,so bleiv hetta eisini ein sermerkt genta."
Bókin um tann ótrúliga menniskjakroppin
Visti tú, at menniskja kroppurin er ein tann mest samansetti skapningurin í alheiminum? Her finnur tú eitt yvirlit yvir allar høvuðsskipanirnar í kroppinum, frá beinagrindini, vøddunum og húðini til hjartaæðraskipanina og immunverjuskipanina.
Bókstavirnir
Myndabók við føroyska stavraðnum og ørindi til hvønn bókstav, ið ber uppá rím.
Bone
Two dogs have to deal with their jealousy in this wordless book. Suptle expressions and gestures speak volumes as we witness their growing envy. A twist on the last page, however, puts both dogs on the same side.















