Mamma Mu fekk sær renningarlop og hoppaði yvir um hegnið.
– Oy, her liggur ein lítil fuglur! segði hon. Hon snoddaði at honum.
– Er hann deyður? Fuglurin reisti seg.
– Hvat GERT tú?! kráaði hann. Eg eri ikki nakar lítil fuglur! Er eri sjálvur
Krákus! – Eg eri eri sjálv Mamma Mu, segði Mamma Mu og smíltist vinaliga.
Tí hetta var allar fyrstu ferðina, at Mamma Mu hitti Krákus.