Stóru beiggjarnir klípa onkuntíð Sakarias í kjálkan og rópa: Smílikullurnar á Unu mostur! Tú líkist einari gentu, Sakarias! Sakarias hyggur í speglið. Hann heldur, at hann líkist mest sær sjálvum. Og hann er væl nøgdur við at eita Sakarias.