Náttin er stjørnuklár, og Mikkjal revur smýgur sær fram til garðin, har menniskjuni búgva. Ikki varnast tey, at hann kemur tøssandi – men tað ger garðvætturin. Og hønurnar – nú mugu tær ansa sær! Men jólavætturin blíðkar tann svanga revin og gevur
honum burtur av greytinum, sum børnini hava sett til hansara. Spenningur og gandakendur jólahýrur til bæði børn og vaksin.