Ein genta, sum er farin at arbeiða á bókasavni fer at leita í gomlum handritum og finnur eitt gamalt handrit um gentu á Suðurlandinum, sum í 1104 upplivdi Heklu goysa.
Í søgunum gers nútíðargentan var við at kenslur eru tær somu, hóast tíðirnar eru broyttar: Jóra er lovað einkjumanni við børnum, men hon gerst góð við ungan drong.