Nanna sær Mark fara spakuliga inn í bunkarin. Himmalin uppi yvir henni tykist ljósur samanborið við holið, har hon stendur. Skýggini fara spakuliga frmavið, og av og á hoyrist eitt likkugól; annars er friðaligt. Hon setir seg at húka og starir inn í
myrku gongina. Nakrir veikir ljósglottar siga henni, at Mark framvegis er har inni.Nakrir fuglar fara flákrandi og látandi beint uppi yvir holinum, og tað fær hana at reisa seg upp. Hvat hevur rætt teir? Hon heldur ondini og lurtar.