Heimalambið Nella
kemur í húsið hjá Bettu og Jóhann at vera. Nella fær eitt lítið stykki niðan fyri húsið
at vera og eta gras, men tað gongur ikki so væl. Hon vil hvørki vera innibyrgd
ella einsamøll. Hon berjist sum fyri lívinum fyri at sleppa út, rennur eftir
hundum, óruddar í kjallaranum, órógvar á rættini, í hoyna og allastaðni, har
hon er, og so er hon eisini so veðursjúk.

„Á,
Nella, Nella, tú ert ein gella!“ sigur Betta.

Les
stuttligu søguna um Nellu, sum Betta á Dalinum hevur skrivað, og Jana
Jonhardsdóttir hevur myndprýtt.