Alfred og Sámuel vakna ein morgun á loftinum, burturgloymdir í einari pappeskju. Spakuliga minnast teir eitt sindur av tí, sum hendi Fyrr í Tíðini, tá ið Óla Martin tók teir við sær í song. Nú vilja teir út í verðina at leita eftir Óla Martini.