Jóna hevur altíð ynskt sær eina kettu. Ein dagin situr ein tjúkk, reyð ketta á trappuni hjá Jónu og teimum. Hon er svong og vil hava at eta, men tað kann hon ikki fáa, tí um hálsin hevur hon eitt hálsband, og á tí stendur: Ikki geva mær at eta.